Nga Redaksia:
Protestat që kanë përfshirë Iranin që nga fundi i dhjetorit 2025 janë bërë valë më e madhe e rebelimit kundër regjimit teokratik që nga Revolucioni i vitit 1979. Demonstratat që nisën nga kriza ekonomike – shkatërrimi i monedhës, inflacioni i papërballueshëm dhe rënia e standardit të jetesës – shndërruan zemërimin popullor në një valë kërkesash për liri, dinjitet dhe fundin e sundimit autoritar të ayatollahëve.
Kriza brendshme — Reagimi i jashtëm
Regjimi i Teheranit ka përdorur dhunë brutale ndaj protestuesve, duke shkaktuar qindra deri në mijëra viktima, ndërsa mijëra të tjerë janë arrestuar.
Në këtë kontekst të tensionuar, reagimi ndërkombëtar ka qenë i ndarë mes denoncimeve të dhunës shtetërore dhe presionit diplomatik mbi Teheranin:
- Itali, Gjermani, Holandë, Britani e Madhe, Francë dhe vende të tjera evropiane kanë thirrur ambasadorët iranianë për t’i kërkuar regjimit të ndalojë represionin ndaj protestuesve dhe të respektojë të drejtat e njeriut.
- Gjermania ka kërkuar që qytetarët e saj të largohen menjëherë nga Irani për shkak të rrezikut të arrestimeve arbitrare dhe dhunës në rrugë.
- Holanda propozon sanksione të reja dhe ftohtësi ndaj regjimit iranian, duke kërkuar ndalimin e individëve të përfshirë në dhunë dhe shkelje të të drejtave njerëzore.
Nga ana tjetër, disa qeveri, si Brazil, kanë adoptuar retorikë më të kujdesshme, duke theksuar se s’duhet ndërhyrë në punët e brendshme të Iranit dhe se vetëm iranianët duhet të vendosin për të ardhmen e tyre — një argument që bie në kontrast me realitetin e mungesës së lirive themelore nën regjimin autoritar që kontrollon çdo sferë të jetës publike dhe private.
Regjimi Islamik dhe Legjitimiteti i Tij në Rënie
Qeveria iraniane përpiqet të shpjegojë dhunën duke fajësuar “elementë të jashtëm” dhe “terroristë”, por realiteti në terren tregon se kjo nuk është një rebelim i orkestruar nga jashtë, por një shpërthim i zemërimit popullor të shtresave të mesme, rinisë, grave dhe qytetarëve të zakonshëm që kërkojnë fundin e shtypjes dhe shkeljeve sistematike të lirive.
Kjo lëvizje nuk është thjesht për bukë e punë — ajo është thirrje për liri, pabarazi të drejtësisë, barazi gjinore dhe dinjitet njerëzor. Pa të drejtë të shprehurit, pa liri fetare dhe pa sistem gjyqësor të pavarur, çdo sistem shtypës humbet legjitimitetin e tij natyror.
Një Mesazh për Shqipërinë dhe Botën
Ndërsa Shqipëria përjeton sfidat e veta në rrugën e të drejtave dhe lirisë, duhet të shohim gjurmët historike të tyre në çdo lëvizje popullore që synon të çlirojë veten nga çdo formë tiranie. Çdo popull që ngrihet kundër shtypjes, është një popull që kërkon t’i rikthejë dinjitetin historik.
Si komb që ka përjetuar pushtime, diktatura dhe përndjekje, ne në PatriotikMedia.al duhet të qëndrojmë në krah të atyre që luftojnë për liri, sepse liria nuk është dhuratë, por e drejtë e fituar me gjak dhe vendosmëri